در این پژوهش با توجه به ارتباط خودپنداره تحصیلی با پیشرفت تحصیلی طبق دیدگاه های خودپنداره و همچنین طبق رویکرد شناختی- اجتماعی، نقش خودپنداره ریاضی، انگیزش یادگیری، عملکرد قبلی ریاضی و جنسیت بر پیشرفت ریاضی به روش تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفته است. برای انجام مطالعه تعداد 304 دانش آموز (152 دختر و 152 پسر) پایه اول دبیرستان از منطقه 6 تهران، مقیاس خودپنداره و انگیزش یادگیری ریاضی را تکمیل نمودند. همچنین، برای تعیین میزان پیشرفت ریاضی، نمره نیم سال اول تحصیلی 83-1382 و برای سنجش عملکرد قبلی ریاضی نمره ریاضی سال تحصیلی 82-1381 این دانش آموزان از مدارس جمع آوری گردید. یافته های مربوط به مدل کلی تحلیل مسیر نشان داد که خودپنداره ریاضی در مقایسه با عملکرد قبلی ریاضی، انگیزش یادگیری ریاضی و جنسیت پیش بینی کننده قوی تری برای پیشرفت ریاضی می باشد. بررسی دقیق اثرهای مستقیم متغیرها نشان داد که عملکرد قبلی ریاضی نیز اثر مستقیم بسیار قوی برخود پنداره ریاضی دارد. این اثر تقریبا برابر با میزان اثر خودپنداره ریاضی بر پیشرفت ریاضی است و لزوم توجه به دیدگاه تاثیر دو جانبه خودپنداره تحصیلی را در آموزش ریاضی آشکار می سازد.

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه راهبردهای یادگیری خود تنظیمی و خود پنداشت ریاضی دانش آموزان با انگیزه پیشرفت ریاضی دانش آموزان انجام شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر سوم دبیرستان های تهران در سال 1392-1391 بودند. نمونه مورد بررسی شامل 420 دانش آموز که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های یادگیری خود تنظیمی، خود پنداشت ریاضی و پرسشنامه انگیزه پیشرفت ریاضی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دادکه قویترین پیش بینی کننده انگیزه پیشرفت رغبتی ریاضی، متغیر خود پنداشت است که این متغیر به تنهایی 52 درصد از واریانس انگیزه رغبتی ریاضی را تبیین می کند در حالی که خود تنظیمی تنها 6 درصد سهم در پیش بینی انگیزه رغبتی دارد. همچنین نتایج نشان داد که خود پنداشت ریاضی به تنهایی 76 درصد از کل تغییرات انگیزه اجتنابی را تبیین می کند. از بین مولفه های خود پنداشت، مولفه لذت 62 درصد از واریانس انگیزه رغبتی ریاضی و 70 درصداز انگیزه اجتنابی را تبیین می کند که البته این مولفه با انگیزه اجتنابی ریاضی رابطه معکوس و معنادار دارد. نتیجه اینکه بیشترین عامل پیش بینی کننده انگیزه پیشرفت ریاضی بازنمایی ذهنی افراد از توان شخصی خود آنان (خود پنداشت) است.

تحقیق حاضر به بررسی نقش سبک های شناختی، اهداف پیشرفت و خودکارآمدی ریاضی در پیشرفت ریاضی دانش آموزان صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان پسر پایه اول دبیرستان های دولتی منطقه تبادکان تشکیل داد. از این جامعه تعداد 263 نفر آزمودنی با روش نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای انتخاب شدند سپس پرسش نامه سبک های شناختی وابسته به زمینه و ناوابسته به زمینه «آزمون گروهی اشکال نهفته»، پرسش نامه جهت گیری هدفی میدگلی و همکاران (1998) وپرسش نامه خودکار-آمدی ریاضی به آنان ارایه و داده ها جمع آورری گردید. ضریب پایایی آزمون گروهی اشکال نهفته آن به روش بازآزمایی 0.89 به دست آمده است، اعتبار کلی پرسش نامه جهت گیری هدفی در اجرای نهایی نیز 0.87، و اعتبار خرده آزمون های آن به ترتیب 0.87، 0.84 و 0.76 به دست آمده است، روایی پرسش نامه خودکارآمدی ریاضی بر اساس آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تاییدی به دست آمده و تایید شد. پایایی کلی پرسش نامه 0.91 گزارش شد. داده ها با روش آماری همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل و رگرسیون چندگانه، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج نشان داد که میان سبک های شناختی، اهداف پیشرفت و خودکارآمدی ریاضی با پیشرفت ریاضی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و خودکارآمدی ریاضی پیشترین سهم را در پیش بینی پیشرفت ریاضی دارد. دانش آموزانی که سبک شناختی ناوابسته به زمینه دارند، میزان خودکارآمدی ریاضی بیشتری را گزارش کرده اند. همچنین دانش آموزان با سبک شناختی ناوابسته به زمینه نمره اهداف تبحری بیشتری دارند. و دانش آموزان با سبک شناختی وابسته به زمینه نمره اهداف اجتنابی بیشتری دارند. اهداف تبحری با خودکارآمدی ریاضی رابطه معنادار دارد.- بین میزان خودکارآمدی و نمره هدف رویکردی ارتباط معناداری در جهت مستقیم وجود دارد-بین میزان خودکارآمدی و نمره هدف اجتنابی ارتباط معناداری در جهت معکوس وجود دارد.همچنین نتایج پژوهش نشان می دهد که پیشرفت عملکرد تحصیلی ریاضی به تنهایی از طریق اهداف پیشرفت، سبک شناختی و میزان خودکارآمدی قابل پیش بینی است، ولی در تحلیل رگرسیون گام به گام مشخص گردید که سهم باورهای خودکارآمدی ریاضی پیش از اهداف پیشرفت وسبک شناختی است.

زمینه: ریاضی ازجمله دروس اصلی و تاثیرگذار در عملکرد تحصیلی و آینده شغلی افراد است و عوامل متعددی مانند خلاقیت، ذهنیت فلسفی، خودکارآمدی ریاضی و خودپنداره ریاضی در آن نقش دارند.هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خلاقیت، ذهنیت فلسفی، خودکارآمدی ریاضی و خودپنداره ریاضی بر پیشرفت ریاضی دانش آموزان سوم تجربی انجام شد.روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان سال سوم متوسطه شهرستان مرند بود برای انجام مطالعه تعداد 393 دانش آموز (136 پسر و 257 دختر) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه ذهنیت فلسفی، خود کارآمدی ریاضی، خلاقیت و خودپنداره ریاضی بود. داده ها با استفاده از تحلیل مسیر و اندازه اثر تحلیل شد.یافته ها: نتایج برازش مدل نشان داد که تمامی اثرات مستقیم خودکارآمدی ریاضی بر متغیرهای خلاقیت، خودپنداره ریاضی و پیشرفت ریاضی مثبت و معنادار است و اثر غیرمستقیم متغیر خودکارآمدی ریاضی بر پیشرفت ریاضی تائید شد. همچنین تاثیر مستقیم متغیر خودپنداره ریاضی بر متغیر پیشرفت ریاضی حمایت لازم را دریافت کرد. در این مطالعه علیرغم اینکه اثر مستقیم خلاقیت بر خودپنداره ریاضی مثبت و معنادار شد، تاثیر مستقیم و منفی این متغیر بر پیشرفت ریاضی بیانگر این مهم است که خلاقیت یک متغیر بازدارنده محسوب می شود. علاوه بر این نتایج تحقیق نشان داد که ذهنیت فلسفی یکی از عوامل تاثیرگذار بر خلاقیت است، ولی اثر مستقیم این متغیر بر پیشرفت ریاضی حمایت لازم را دریافت نکرد.نتیجه گیری: از این اطلاعات می توان در راستای بهبود عملکرد ریاضی دانش آموزان استفاده کرد.

500 دانش آموز پایه سوم رشته ریاضی (250 دختر و 250 پسر) دبیرستان های شهر شیراز با هدف ارایه الگوی پیش بینی پیشرفت تحصیلی ریاضی بر اساس اهداف پیشرفت و ابعاد گوناگون درگیری تحصیلی، به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. آنان به پرسشنامه ای که از خرده مقیاس های تلاش (دوپیرات و مارین (2005، اهداف پیشرفت (میدلتن و میگلی (1997 و درگیری شناختی و ارزش تکلیف (پینتریج و همکاران (1991 تشکیل شده بود، پاسخ دادند. عملکرد ریاضی دانش آموزان با معدل پایان سال درس حسابان سنجیده شد. نتایج پژوهش به طور کلی نشان داد که رابطه اهداف پیشرفت و پیشرفت تحصیلی ریاضی، تحت تاثیر ابعاد درگیری تحصیلی است. اهداف تبحری از طریق راهبردهای فراشناختی، ارزش تکلیف و تلاش بر پیشرفت تحصیلی به صورت غیرمستقیم و مثبت تاثیر می گذارد. اهداف رویکرد - عملکرد توسط راهبردهای شناختی تاثیری غیرمستقیم و منفی بر پیشرفت ریاضی می گذارد. تاثیر اهداف اجتناب - عملکرد بر پیشرفت ریاضی منفی و مستقیم است. همچنین نقش واسط های ابعاد درگیری تحصیلی در رابطه میان اهداف پیشرفت و پیشرفت ریاضی، تایید شد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف از اجرای این پژوهش بررسی تأثیر به کارگیری شیوه های مختلف ارزش یابی، از جمله ارزش یابی های شفاهی، کتبی، کار عملی و با ارائه بازخورد به دانش آموز، در پیشرفت ریاضی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان گتوند است. جامعه آماری تمام دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان گتوند در سال تحصیلی 98-1397 است که از بین آن ها دو کلاس (یک کلاس پسرانه و یک کلاس دخترانه) به عنوان گروه آزمایش و دو کلاس (یک کلاس پسرانه و یک کلاس دخترانه) به عنوان گروه کنترل با روش نمونه گیری خوشه ای در دسترس انتخاب شدند. این پژوهش به روش شبه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با دو گروه آزمایش و کنترل به مدت 4 ماه اجرا گردید. روایی آزمون ها توسط تعدادی از دبیران و سرگروه های ریاضی تأیید شد و برای تأیید پایایی هر آزمون از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب آلفای هر آزمون بالاتر از 7/0 بود که وضعیت مناسبی را در مورد پایایی هر آزمون نشان می دهد. هم چنین برای تجزیه و تحلیل یافته ها از آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف استاندارد و آمار استنباطی آزمون t گروه های مستقل استفاده شد و نتایج نشان داد که تفاضل میانگین نمرات گروه های آزمایش و گواه معنادار است. بنابراین استفاده کردن و بهره بردن از شیوه های مختلف برای ارزشیابی ریاضی، یادگیری ریاضی دانش آموزان را بهبود می دهد و موجب پیشرفت در درس ریاضی آنان می شود.